صفحه اول
فریشته های پلنگ خانوم
 

آغاز شاهنامه ی پلنگ خانوم
(یه عالم خودم بیش ترم رنج بردم در این سال یک)

به نام خداوند کون و کپل
که هم که خودش با دهان می خورد هم دمر

خداوند کون و خداوند کُس
که هی اولش با دهان می مکد اُسُ و قُس

خداوند غمبل کن گرد کون
همان آتشین کُس همان تنگ سوراخ، جون

ز دین و ز ایمان و حق برتر است
امماکن یه روزا پناهنده ی کیر هر اکبر است

چون از کون تنگش بگویی سخن
دهان کُسش اون خودش واز باشد زیادی خفن

خداوند ِ دستان ِ شق‌کیر گیر
که مک مک کند با دهان امماکن با صداهای زیر

به هر مک مکی کُس خزاند به پیش
که یعنی که باید که انگشت بمالی به سوراخ ِ ریش

خداوند له له زن کیر خوار
که بیرون می آد از کُسش باز یه کُس یا یکی بچه ی کیر دار

اگر کیر هستی اگر کُس بدان
که یا کیر باید که مک مک کنی یا که کُس یا که هم این هم آن

یکی سرنوشت است این کیر و کُس
که باید بگاییدنش تن دهی امماکن خیلی با اُسُ و قُس

پایان آغاز شهنامه ی پلنگ خانوم

ورسیون دوم

به نام خداوند کون و کپل

که هم با دهان می خورد هم دمر

خداوند کون و خداوند کُس

همی با دهان می مکد اُس و قُس

خداوند غمبل کن گرد کون

فروزنده کُس، تنگ سوراخ کون

ز دین و ز ایمان و حق بر ترست

پناهنده ی کیر هر اکبر است

E-Mail: info@palangkhanoom.net
This is Palangkhanoom`s non-commercial site